ولفگانگ گولیچ ( (1992 – 1960

من زندگی خود را بصورت کامل و جدی می گذرانم.من این امکان را داشته ام

که آدمها وکشورهای زیادی راببینم.این امکان را داشته ام که با قرارگرفتن در موقعیتهای فوق العاده، نگاهی به گوشه های پنهان ضمیر باطنی ام داشته باشم. من برای خودم این گونه فکر می کنم تا جایی که هر چیزی را یک هدیه در نظر می گیرم. ترس از مرگ قدرت زیادی ندارد اما من به شدت اززندگی ام دفاع می کنم.

                                                                             ولفگانگ گوليچ

1992

29 آگوست، مرگ در اثر تصادف اتومبیل.

من نگران مرگ نیستم چون فکر می کنم تقدیر است. به هر حال، تقریباً چیزهای کمی وجود دارد که خطرناک هستند."ولفگانگ نه تنها با کوهنوردی اش بلکه با نگرش خود به زندگی، در فرانکن ژورا (Frankenjura) و بقیۀ دنیای کوهنوردی، راه جدیدی را به کوهنوردان نشان داد. فقدان او برای کوهنوردی، ضایعه بزرگی است اما فقدانش برای بعضی ها بسیار عمیق تر است. نقطـۀ نورانـی که ما به دنبالش بودیم، خواه از آن آگاه بودیم یا نه، خاموش شده است."

                            گوف ویگاند (Geoff Weigand)، کلایمینگ شماره 135